We mogen aannemen dat de bevolking van oost Azie, waartoe ook Indonesië behoort voor de helft bestaat uit instinctief nestgebonden mensen die dankzij hun hoge weerbaarheid vooral de meer leefbare kustgebieden bevolken, vaak als Indonesische ontwikkeling aangegeven. De Indonesische ontwikkeling is voor bijna de helft bepalend voor de Japanse bevolking, terwijl ook de pro westerse individualisten der Ainoe een kleine helft van hun bevolking leveren, en een kleine minderheid gevormd wordt door Chinese Solitairen. Ook het verschil tussen noord en zuid Korea wordt bepaald door de in het zuid Korea levende nest vormers terwijl in noord Korea er overwegend meer solitairen leven, eenzelfde onderscheid geeft het verschil tussen noord en zuid Vietnam.
Botsingen tussen deze twee gemeenschappen zijn sinds de aanvang van de
gekende historie, het gevolg van inmengingen door westerse migranten die de
bestaande gemeenschappen trachten te overheersen, en hierbij hun sporen
nalieten door vormingen van koninkrijken en het Chinese keizerrijk. Later door
vorming van kolonies en het invoeren van Bijbelgodsdiensten en politieke
inmengingen. De autochtone bevolking van beide ontwikkelingen op zicht, streven
naar maatschappelijke vrede en mijden alle conflicten.
Nestvormers (Indonesisch):
Nestvormers
plooien zich in alle mogelijke bochten om hun nest te bevoorraden en te
verzorgen. Zij schuwen geen enkele opoffering hiervoor. De zorg voor het nest
is hun eerste vereiste, die bepaald wordt door hun instinct en hun gemeenschap
gaat instinctief voor op het individuele, waardoor geweld en gewelddadige
opoffering een normale gang van zaken is daar waar het nest bedreigd wordt
(Kamikaze). De grootste vernedering is voor hen het falen in het beschermen of
voorzien van de noden van hun gemeenschap of gezin, wat er toe leidde dat
falende Samoerai overgingen tot gruwelijke zelfdoding als zelfbestraffing (Harikiri).
Jongeren, zelfs kinderen uit deze kringen offeren zich vaak op om aan de lusten
van westerse toeristen te voldoen, en geld te verdienen voor het gezin, terwijl
hun natuur en instinct de persoonlijke gevoelens uitschakelen en zij schijnbaar
met volle overgave hierin opgaan. Ook ogenschijnlijk homoseksualiteit is hier
slechts deel van het onderhouden van het gezin of familie, en heeft niets met
echte homoseksualiteit te maken (Sekstoerisme). Deze bevolking is in vredestijd
verrassend zachtaardig, een direct gevolg van hun wetenschap dat zij nodig zijn
om het nest te verzorgen, en agressie slechts het opzoeken van gevaar betekend,
wat risico inhoudt waardoor zij eventueel niet voor hun gemeenschap in kunnen
staan.
Solitairen
(Chinees):
Als tweede grote ontwikkeling treffen we er de
instinctief solitaire bevolking die door hun afkeer van fysiek geweld en hun
weerloosheid overal naar het binnenland werden verdrongen, een ontwikkeling die
als typisch chinees wordt aanzien.
Opvallend aan de solitaire ontwikkeling is het
feit dat hun instinctieve geaardheid een zekere onverschilligheid manifesteert
ten aanzien van gevoelens en leed bij anderen, terwijl de doorsnee solitaire
snel bereid is voor anderen te helpen en leed te voorkomen. Solitairen hebben
een absolute afkeer van willekeurig geweld, doch bekommeren zich niet om hen
die een gevaar opleveren en hierom ter dood veroordeeld worden, integendeel.
Een tweede opvallend verschil met andere
ontwikkelingen is te vinden in het feit dat solitairen een afschuw hebben van
fysiek contact met anderen, uitgezonderd de vast relaties met directe verwanten
als partner, ouders en kinderen, terwijl ook voor hen het fysieke contact
beperkt blijft tot oppervlakkige aanrakingen, en intieme contacten beperkt
blijven tot het geslachtsverkeer met een vaste partner. Seksuele behoefte
kunnen bij hen niet opgewekt worden door liefkozingen of liefdesspel doch zijn
spontaan aanwezig en alleen naar de partner wanneer deze hierom vraagt.
Een derde fenomeen eigen aan het solitaire
instinct is het feit dat de solitairen zich nauwelijks of niet kunnen weren door
een totaal gebrek aan competitiedrang. Hun instinct verhindert niet alleen gevoelskoppeling
doch ook het zich meten of opstellen naar anderen of sociale maatstaven, doch dit
maakt dat het evenwicht in hun maatschappij bepaald wordt door pure sociale
intelligentie der leden en een totale geweldloze aard die op zich voortvloeit
uit het gebrek aan competitiedrang. Hierdoor treft men er ook nauwelijks of geen
sport beoefening tenzij het louter ludiek beoefend wordt.
Een vierde fenomeen dat direct voortvloeit uit
het voorgaande is het feit dat weerloosheid leidt tot vlucht in plaats van
verdediging, daar waar ze kunnen vluchten voor agressie en geweld. Hun
weerloosheid heeft ook tot gevolg dat indien zij agressie of geweld niet kunnen
mijden, ze alles in de steek laten, ook vrienden, verwanten of kinderen. Waar
de solitaire zich van agressie, geweld of mentale druk niet kan ontdoen, zal
hij naar de ultieme vlucht grijpen en zelfmoord plegen. Dit laatste verklaart
ook waarom mengemeenschappen waar solitairen tegenover de sterk competitieve
westerling komt te staan, of onder een westers stelsel moet werken en overleven,
men extreem hoge zelfmoordcijfers treft.
Bijvoorbeeld:
Benaderende percentages rond 2000: Japan heeft
het hoogste percentage zelfmoorden der industrielanden en is als volgt samengesteld,
45% Indonesisch, 35% Ainoe of individualisme en 20% solitair.
Benaderende percentages rond 2000: Sri Lanka
heeft wereldwijd het hoogste aantal zelfmoorden en bestaat uit 35% Individualisten,
40% Indonesiërs en 25% solitairen.
Het is vooral
merkwaardig dat zelfmoorden niet voorafgegaan worden door duidelijke depressies.
Spanningen zijn slechts door hun huisgenoten waarneembaar. Voor de buitenwereld
komen de solitairen altijd en overals als vrolijk en ontspannen over, slechts
in onbewaakte ogenblikken gaan ze sporen vertonen van stress. Ook is het me
opgevallen dat zij vaak net voor hun zelfmoord uitzonderlijk ontspannen lijken,
wat mogelijk een gevolg is van hun beslissing tot zelfmoord en het vooruitzicht
van het einde van een onmenselijk innerlijk lijden. De wijze waarop zij zich
van het leven ontdoen is veelal zeer subtiel en verre van dramatisch, waarbij het
eten van verdovende doch dodelijke vruchten lijkt populair te zijn, zeker waar
deze in de natuur voorhanden zijn. Het is duidelijk dat hun solitair instinct hen
verhinderd om gevoelens naar anderen te tonen, terwijl gevoelige en oplettende naastbestanden
wel wisselingen in hun gemoed kunnen merken indien ze hier voldoende aandacht
aan besteden. Ze verbreken echter zonder enig waarneembaar bezwaar alle banden
met hun omgeving, familie en ouders of kinderen waar zij niet tegen de agressie
en druk opkunnen. Ook jongeren gaan vaak al van aan het einde der puberteit, waar
ze de beschermende band met vertrouwden niet vinden of verliezen, en aan hun
lot over gelaten worden, schijnbaar opgewekt hun zelfdoding tegemoet.
Daar waar
door vermenging de twee Aziatische ontwikkelingen zich in één gezin of
gemeenschap voordoen, zullen het de nestvormers zijn die het voor de aderen
opnemen en hen spontaan beschermen, zelfs indien zij de jongste of fysiek zwakste
uit het gezin of de groep zijn. De solitaire die een partner treft die vrede en
zekerheid biedt treft vanuit westers standpunt een gevoelloze doch extreem
zorgzame partner die zich eer hardnekkig aan deze beschermer zal hechten, doch
ook haar partner zonder meer kan lossen wanneer deze geen bescherming meer
biedt.

Geen opmerkingen:
Een reactie posten